Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół parafialny w Lubawce, po raz pierwszy wzmiankowany w 1292 roku, gdy nadano go cystersom z Krzeszowa. Obecna budowla powstała w XV wieku, a została gruntownie przebudowana w latach 1605–1615 oraz 1735–1738, kiedy otrzymała nową absydę i sklepienia. Trójnawowa hala emporowa z prezbiterium zamkniętym półkolistą absydą, z wieżą pośrodku fasady — dołem kwadratową, wyżej ośmioboczną ze zdobionym hełmem. Gotycki rodowód zdradza elewacje korpusu z przyporami; późniejsza barokizacja widoczna w hełmie, naczółkowym dachu i pełnych oknach. Wnętrze, przesklepione przez Josepha Antona Jentscha żaglastymi sklepieniami barokowymi, zawiera bogate wyposażenie głównie autorstwa artystów krzeszowskich. Ołtarz główny (ok. 1736) snycerza Johanna Christiana Schlesingera uzupełnili Joseph Anton Lachel rzeźbami oraz Felix Anton Scheffler obrazem Ucieczka grzeszników. Scheffler namalował osiem olejnych obrazów patronów benedyktynów zawieszonych na filarach nawy oraz dalsze obrazy przy wejściach. Na filarze wisi kopia słynącej z cudów Naigrywania z dawnego kościoła Dominikanek we Wrocławiu. Drewniana ambona XVII wieku ma na baldachimie figurę Chrystusa, a nad konfesjonałami znajdują się rzeźby świętych Piotra i Pawła.