Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Świątynia w Lubięcinie powstała w 1747 jako ewangelicki dom modlitwy na rzucie wydłużonego ośmioboku, z sygnaturką dobudowaną w 1862. W 1945 przekształcona w kościół katolicki, następnie wielokrotnie remontowana — w 1960 usunięto arkady łączące filary, w 1985 wykonano gruntowny remont z dociepleniem ścian, a w 1987 dodano sklepienie pozorne oraz wymieniono stolarkę. Wnętrze obiegają empory wsparte na ośmiu drewnianych filarach i dwóch kolumnach z kompozytowymi kapitelami. W części zachodniej usytuowany jest chór muzyczny, w prezbiterium przyścienny ołtarz architektoniczny z drugiej połowy XVIII wieku. Prospekt organowy pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku. Wyposażenie głównie barokowe. Przy świątyni stoi murowana plebania z pierwszej połowy XIX wieku oraz dzwonnica.