Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Maternusa

Barokowy kościół wzniesiony w latach 1727–1730 przez legnickiego architekta Jana Jakuba Scheerhofera na miejscu gotyckiej świątyni spalonej w 1688 roku. Budowla wyróżnia się trzykondygnacyjną fasadą od wschodu, która góruje nad miasteczkiem bez wieży — wzgląd niezwykły dla czesko-śląskiej grupy kościołów barokowych. Wnętrze o bogatym wystroju zawiera na okazałe freski sklepienia nawy głównej ze scenami Przemienienia, Wniebowstąpienia i Chwały Niebieskiej Chrystusa, oraz malowidła sklepienne w nawach bocznych ilustrujące życie Jezusa. Pozytyw prospektu organów pochodzi z 1797 roku, a same organy zostały zbudowane w 1897 roku przez firmę Schlag und Söhne. Wyposażenie obejmuje kazalnicę ukończoną w 1764 roku z bogatą rzeźbiarską ornamentyką, liczne ołtarze autorstwa Józefa Fridricha, w tym ołtarz główny z płaskorzeźbą Wniebowzięcia Marii Panny otoczoną figurami świętych. W zakrystii przechowuje się część zabytkowych ornatów z XVII–XIX wieku. Pod nawą główną odkryto średniowieczne podziemia z grobowcami.