Kościół pw. Świętej Rodziny

Filialny kościół murowany z kamienia i cegły, wzniesiony w 1912 roku na miejscu wcześniejszej świątyni ryglowej. Od wschodu zakończony prostokątnym prezbiterium wspartym przyporami. Przy zachodniej elewacji stoi drewniana, XVIII-wieczna wieża na planie kwadratu, pierwotnie zwieńczona hełmem, wpisana do rejestru zabytków. Wnętrze nakrywa belkowany strop, zachowały się XIX-wieczne ławki i empora. Głównym wyposażeniem jest barokowy ołtarz z 1715 roku, odnowiony w 1902, zawierający obraz Najświętszej Rodziny; widoczne są też XIX-wieczny żyrandol i dzwon z niemiecką inskrypcją. Po II wojnie światowej kościół konsekrowano jako świątynię katolicką w 1945 roku.