Kościół pw. Przemienienia Pańskiego

Gotycki kościół parafialny z XV wieku, murowany z cegły i kamienia polnego. Najstarsza część — nawa główna — pochodzi z XV wieku, wieża zaś z XVI wieku. Świątynia przebudowywana była kilkakrotnie, szczególnie znacząco w 1856 roku, kiedy dobudowano w stylu neogotyckim prezbiterium, transept i kruchtę. Jednonawowa budowla orientowana o prostokątnym rzucie ma prezbiterium zamknięte trójbocznie i oszkarpowane. Od strony zachodniej stoi masywna dwukondygnacyjna wieża z namiotowym, miedzianym dachem, ozdabiana ceglanym fryzem i gotyckim portalem wejściowym. Ściany kościoła zawierają liczne obrobione kamienie, głównie granity i gnejsy, których całkowita waga wynosi około 2050 ton; założono, że na budowę użyto ok. 390 tysięcy cegieł. We wnętrzu znajduje się barokowa ambona XVIII-wieczna z rzeźbami czterech ewangelistów, neogotycka chrzcielnica z drugiej połowy XIX wieku, dwa neogotyckie witraże z 1904 roku („Dobry Pasterz