Kościół pw. Świętego Jakuba Większego Apostoła

Gotycki kościół farny, pierwotnie wzniesiony w XII wieku z fundacji rycerza Zbyluta z rodu Pałuków jako świątynia parafii przyklasztornej, następnie miejskiej. Obecna budowla murowana z cegły pochodzi z 1511 roku w stylu późnogotyckim; w XVII wieku dobudowano dzwonnicę. Kościół jest orientowany, jednonawowy, z trzema przęsłami i kruchtą z 1839 roku, nie posiada wieży. Zewnętrzne mury zdobi dekoracja z cegły klinkierskiej ułożonej w romby, a szczyty zachowały ostrołukowe blendy. We wnętrzu znajduje się krucyfiks z 1511 roku, uważany za cudowny, rzeźby Maryi i św. Jana z tego samego okresu oraz obraz patrona kościoła. Ołtarze boczne pochodzą z drugiej połowy XVIII wieku w stylu rokokowym, ołtarz główny z 1891 roku. Zachowały się cztery portale gotyckie i kamienna kropielnica z początków XVI wieku. Świątynia położona jest na skarpie nad Jeziorem Mogileńskim, na Drodze św. Jakuba i Szlaku Piastowskim. W 1937 roku wzniesiono obok grotę poświęconą Matce Bożej z Lourdes.