Kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Gotycki kościół farny w Morągu, wzniesiony w latach 1305–1312 jako pierwotnie niewielka świątynia wczesnogotycka, następnie rozbudowywany w ciągu XIV wieku. Trójnawowa, trójprzęsłowa budowla murowana z cegły na planie prostokąta z trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przebudowana w XVIII i XIX wieku. Nawa główna nakryta jest gipsowym sklepieniem gwiaździstym z 1895 roku, nawy boczne zaś sklepieniami kryształowymi wykonanymi przez mistrza Matza z Gdańska po 1505 roku. We wnętrzu zachowały się średniowieczne malowidła figuralne na ścianach prezbiterium — sceny Adoracji Baranka, Ukrzyżowania i Apostołów — odkryte w 1948 roku. Prezbiterium zawiera płyty nagrobne rodziny Dohnów z XVI wieku, ołtarz główny z 1690 roku wykonany przez norymberskiego snycerza Gellerta, a także czternastowieczny mistyczny krucyfiks nad naturalne rozmiary. W ścianach wmurowane są liczne epitafia i tablice nagrobne.