Kościół pw. Świętego Ducha

Kościół parafialny w Moryniu, po raz pierwszy wymieniony w źródłach w 1263 i 1265 roku, reprezentujący architekturę późnoromańską. Murowany z granitowej kostki, wzniesiony na planie krzyża łacińskiego jako trójnawowa bazylika z krótkim transeptem i prostokątnie zamkniętym prezbiterium. Od zachodu dobudowana na przełomie XIII i XIV wieku wieża z przejazdem, przebudowana w 1756 roku barokowym hełmem. Do południowego ramienia transeptu w XV wieku dostawiona kaplica ceglana. Bogatą dekorację stanowią: polichromowany fryz podokapowy wzdłuż prezbiterium (odnowiony w 2013), ostrołukowe okna i blandy oraz XII-wieczny granitowy stół ołtarzowy odkryty w 1955 roku. We wnętrzu zachowała się drewniana, barokowa ambona z 1711 roku, wytwór warsztatu H.B. Hattenkerella, malowane zacheuszki z XIV wieku oraz 15-głosowe organy mechaniczne z połowy XIX wieku. Poświęcony jako świątynia katolicka w 1945 roku.