Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

Drewniany kościół parafialny wzniesiony w 1661 roku na miejscu spalonego zboru kalwińskiego, konsekrowanego wcześniej w 1615. Budowla zbudowana z drewna modrzewiowego z dębowymi przyciesiami na kamiennej podmurówce, oszalowana deskami, o wysokim stromym dachu pokrytym gontem, zwieńczona ośmioboczną sygnaturką. Wnętrze przykrywa płaski strop z ornamentacją, dwa rzędy słupów rozdzielają nawę główną od naw bocznych. Prezbiterium zamknięte trójbocznie. Główny ołtarz zdobią złocone wąskie kolumny, a całość bogata w polichromie. Poddano gruntownym restauracjom w latach 1817–1835 oraz w XX wieku (1905, 1950, 2008). Wśród zabytków znajduje się drewniana czworoboczna dzwonnica z końca XVIII wieku na planie kwadratu. Ośrodkiem kultu maryjnego jest niekoronowany obraz Matki Boskiej Niekrasowskiej z XVII–XVIII wieku, ofiarowany w 1745 przez Stanisława i Eleonorę Skarbków. Uznawany za jeden z najcenniejszych zabytków architektury drewnianej w województwie świętokrzyskim, wraz z dzwonnicą, najstarszą częścią cmentarza i aleją jesionową wpisany do rejestru zabytków.