Kościół pw. św. Barbary w Nowej Soli

Jednonawowy kościół wybudowany w 1900 roku w stylu neogotyku angielskiego, pierwotnie luterańska świątynia Odkupiciela dla nowosolskich wyznawców Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła. Po wojnie przejęty przez kapucynów, przebudowany i konsekrowany pod wezwaniem św. Barbary. Murowany z żółtej cegły, zdobiony bogatą kruchta i gotyckim szczytem z czterema wieżyczkami. Plan prostokątny z półkolistą absydą od wschodu i zakrystią od północy. Gotyckie otworów okienne przywodzą na myśl witraże; na ścianie ołtarzowej umieszczono witraż przedstawiający Jezusa Odkupiciela. Wnętrze charakteryzuje się prostotą — półkoliste prezbiterium i sklepienie kolebkowe. Wyposażenie obejmuje organy na chórze. Kościół remontowano w latach 80. XX wieku.