Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej

Kościół filialny wzniesiony w latach 1894–1897 jako część zespołu klasztornego według projektu krakowskiego architekta Karola Knausa. Inicjatorką budowy była siostra błogosławiona Marcelina Darowska, założycielka zgromadzenia niepokalanek. Konsekrowany w 1897 przez biskupa tarnowskiego Ignacego Łobosa. Neoromańska budowla murowana z cegły, otynkowana, o formie prostokątnej sali bez wydzielonego prezbiterium, nakryta dwuspadowym dachem. Od południa przylega czworoboczna wieża przechodząca w ośmiokąt z hełmem. Świątynię otacza niski korytarz z czterech stron. We wnętrzu gładki plafon z bogatym stiukowym obramieniem oraz chór muzyczny na ścianie wschodniej. Zespół od białej elewacji nosi nazwę Białego Klasztoru.