Kościół pw. Świętego Jana Apostoła

Zabytkowa bazylika mniejsza w Oleśnicy, pierwotnie zwana Kościołem Zamkowym, o bogatej historii sięgającej 1230 roku. Murowana świątynia powstała w drugiej połowie XIII wieku i była wielokrotnie przebudowywana przez sukcesywnie panujące dynastie — Podiebradów, Wirtembergów i Hohenzollernów — łącząc cechy gotyku, renesansu, manieryzmu i baroku. W 1538 roku przeszła w ręce protestantów, pełniąc funkcję kościoła protestanckiego aż do 1945 roku; w 1998 roku otrzymała tytuł honorowy bazyliki mniejszej. Świątynia słynie z niezwykłego wyposażenia, którego część powstała za sprawą wybitnych rzemieślników i artystów: manierystycznej ambony z 1605 roku, projekt której wykonał holenderski architekt Geert Hendrik, kształtowanej przez Marcina Riedela, ze scenami życia Jezusa i figurą św. Krzysztofa u podstawy; barokowego ołtarza głównego z 1708 roku, którego rzeźby wykonał Jan Riedel z Wrocławia; oraz mauzolea rodzin książęcych z kryptami zawierającymi 24 trumny. Unikalne jest także zachowanie jedynej w Europie Środkowej biblioteki łańcuchowej z 1594 roku, założonej przez księcia Karola II Podiebradowicza, gdzie 239 z oryginalnych 550 ksiąg przetrwało do dnia dzisiejszego. Po katastrofie budowlanej z 1905 roku świątynia została odbudowana w 1910 roku przez Adolfa Koehlera. Prezbiterium, nawa główna i zakrystia zdobią sklepienia gwiaździste, zaś kopułę mauzoleum ozdabiają sceny Męki Pańskiej.