Kościół Zbawiciela

Zabytkowy budynek wzniesiony w drugiej połowie XIV lub początkach XV wieku jako gotycka synagoga w Oleśnicy, pierwotnie dwunawowy na planie prostokąta z dwoma filarami podtrzymującymi sześciopolowe sklepienie. Po wypędzeniu Żydów z miasta w 1535 pełnił funkcję magazynu i arsenału. W 1685 roku przejęty przez kościół ewangelicki i poświęcony pod wezwaniem Zbawiciela. Po zniszczeniu podczas pożaru w 1730 roku odbudowany w latach 1733–1734 w stylu barokowym, którego czasem fundatorką była Julianna Sybilla Karolina, żona księcia Karola Fryderyka Wirtemberskiego. Podczas przebudowy barokowej wnętrze otrzymało pozorne kolebkowe sklepienie z lunetami, emporę z falistymi balustradami oraz masywny ołtarz połączący funkcje ołtarza i ambony. Organy wykonał Johann Gottlieb Anders w 1856 roku. Budynek jest jednym z najstarszych zachowanych obiektów w Polsce, który kiedyś pełnił funkcję synagogi. Po zniszczeniach podczas II wojny światowej poddano go restauracji w latach 1968–1969. Obecnie użytkowany przez zbór Kościoła zielonoświątkowego.