Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Bolesnej i św. Wojciecha

Najstarsza świątynia parafialna Opola, pochodząca z X wieku, zgodnie z legendą wzniesiona w miejscu kazań św. Wojciecha. Pierwotnie drewniany kościół dominikanów, w 1399 roku przebudowany z cegły w stylu gotyckim i poświęcony w 1430. Świątynia przetrwała zniszczenia w XVII wieku (pożar i działania wojsk szwedzkich podczas wojny trzydziestoletniej), a w 1739 została przebudowana w stylu barokowym, przy czym północna nawa zachowała formę gotycką. Wieża dobudowana w 1875, zaś fasada i wnętrze znacząco przebudowane w latach 30. XX wieku. Budowla stanowi zespół stylów: gotyki, baroku i neoromańskiego. We wnętrzu zachowały się dzieła sztuki z XIV–XVII wieku, w tym tryptyk z XIV wieku oraz obrazy z XVII wieku. Organy wybudowane przez firmę J.M.V. Haasa z Głubczyc w 1850 roku posiadają prospekt zawierający figury z wcześniejszego barokowego instrumentu. Kościół wpisany do rejestru zabytków w 1954 roku.