Kościół Matki Boskiej Różańcowej

Drewniana, orientowana świątynia o konstrukcji zrębowej, wzniesiona w 1707 roku staraniami ks. Teodora Bileckiego jako cerkiew unicka, następnie prawosławna, a po I wojnie światowej przejęta przez Kościół rzymskokatolicki i rekoncyliowana w 1922. Budowlę tworzą prostopadłościenna nawa z czterospadowym dachem, węższe od niej prezbiterium skierowane ku wschodowi, zakrystia oraz dwukondygnacyjna wieża-dzwonnica od strony zachodniej, zwieńczone cebulastymi kopułkami. We wnętrzu zachowały się barokowy ołtarz główny z przełomu XVIII i XIX wieku oraz rokokowe ołtarze boczne z XVIII wieku; podczas remontu prowadzonego od 1994 r. odsłonięto cerkiewne malowidła z 1720 roku na łuku tęczowym prezbiterium.