Kościół pw. Matki Bożej Szkaplerznej

Poewangelicka świątynia murowana z cegły na zaprawie wapiennej, wzniesiona w 1530 roku na planie prostokąta z kamiennym fundamentem. Od północy przylegają do niej zakrystia i kruchta, od zachodu zaś dostawiona została wieża z dzwonem z 1603 roku. Elewacja wschodnia posiada dwa wysokie, centralnie umieszczone okna zamknięte łukiem pełnym w płycinach, a szczyt zwieńczony jest trójkątnie z pięcioma otynkowanymi białą farbą płycinami z małymi okienkami. Elewacja południowa ma cztery osie okienne, zaś zachodnia zawiera trójkondygnacyjną wieżę z portalem uskokowym w pierwszej kondygnacji, ostrołukowymi arkadkami w drugiej i otworami dzwonnicznymi w trzeciej. Kruchta wyposażona jest w boniowane naroża i drzwi zamknięte łukiem półpełnym z kolumnami. Budowla kryje się dachem dwuspadowym z połaciami pulpitowymi, wieża zaś dachem namiotowym zwieńczonym krzyżem.