Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Kościół filialny o średniowiecznych początkach, po raz pierwszy notowany w 1443 jako kaplica zakonna zarządzana przez templariuszy. Wieżę drewnianą, ryglową dostawiono w 1680, a w 1911 zastąpiono ją nową, ceglaną, o formach neogotycko-neobarokowych. W czasach protestanckich (XVIII w.) przeprowadzono generalny remont w latach 1877–1879, podczas którego zmieniono gzyms, postument i obramienia okienne, a od wewnątrz otynkowano ściany i wymalowano polichromię roślinnymi wiciami. Oryginalne wyposażenie nie zachowało się. Po 1945, po okresie pustostanu, kościół przydzielono jako filię parafii św. Henryka w Sulęcinie; konsekrowany w 1957. We wnętrzu pozostały epitafium kamienne, barokowy kartusz (J.Ch. Simonsa, zm. 1753) oraz portal ostrołukowy w zachodniej ścianie wieży. Sklepienie krzyżowo-żebrowe.