Kościół pw. Świętego Mateusza Apostoła i Ewangelisty i Świętego Wawrzyńca Męczennika

Najstarszy kościół w Pabianicach, wzniesiony w latach 1583–1588, trójnawowa bazylika w kształcie krzyża łacińskiego, łącząca cechy romańskie (absyda), gotyckie (wieża ośmioboczna, przypory) i renesansowe (attyki, ramiona transeptu). Projekt autorstwa Ambrożego Włocha z Płocka. Murowany z cegły na zaprawie wapiennej, z detalami z piaskowca; elewacja rewitalizowana w 2010–2011.

Wnętrze stanowi wyjątkowy zbiór wystroju barokowego i bogatego wyposażenia. Ołtarz główny z II połowy XVII wieku ze szkoły krakowskiej zawiera obraz Chrystusa Ukrzyżowanego oraz rzeźby patronów świątyni. Liczne ołtarze boczne (Matki Bożej, Trójcy Przenajświętszej, św. Józefa, św. Anny) ozdobione relikwiarzami i srebrnymi wotami z XVII i XVIII wieku. Ambona renesansowa otoczona czterema ewangelistami. Interesujące nagrobki, w tym epitafium Anny Sułowskiej z 1613 roku z czerwonego marmuru oraz tablica Judyty, żony Władysława Hermana z 1588 roku (odpowiednik znajduje się w katedrze wawelskiej). Ołtarz Serca Jezusowego z 1966 roku zawiera drewnianą figurę Chrystusa. Chrzcielnica gotycka z XV wieku, XVIII-wieczne lichtarze cynowe. Zakrystia przechowuje zabytkowe ornaty i naczynia liturgiczne. Przy kościele znajduje się pomnik św. Maksymiliana Kolbego z 1991 roku — pierwszy w Polsce — oraz figura Matki Bożej z 1899 roku i kolumna ze św. Florianem.