Kościół pw. Świętej Barbary

Gotycki kościół wzniesiony na początku XVI wieku, zapewne z wykorzystaniem murów XV-wiecznej budowli poprzedniej, będący masywną kamienno-ceglaną jednonawową strukturą z wieżą frontową od strony zachodniej. Wielokrotnie przebudowywany, m.in. w 1729 roku, kiedy to kamienna struktura została przykryta tynkiem. Szczególnie interesująca jest dzwonnica o każdej kondygnacji wzniesionej w innej technice — pierwsze piętro jako szachulcowe (mur pruski) po zniszczeniach szwedzkich, drugie z drewna. We wnętrzu zachowały się chrzcielnica i organy z XIX wieku. Pod posadzką znajdują się niedostępne krypty. Kościół został przejęty przez luteranów po reformacji i pozostawał w ich gestii do końca II wojny światowej; ponownie erygowany jako parafia rzymskokatolicka dekretem z 1949 roku.