Kościół pw. Maryi Królowej

Neorenesansowy kościół wzniesiony w latach 1904–1907 w Poznaniu przy Rynku Wildeckim według projektu berlińskiego architekta Oskara Hossfelda, pierwotnie dla gminy ewangelickiej pod wezwaniem św. Mateusza. Budowla na planie prostokąta zdobiona przyporami i stylizowanymi szczytami; dominuje czworoboczna wieża o wysokości 45 m uwieńczona ośmiobocznym hełmem, z neomanierystycznym portalem głównym. Wnętrze przykrywa beczkowate sklepienie ozdobione gurtami. Po II wojnie światowej przejęli je katolicy; wystrój wnętrza z lat 1962–1972 wyprojektował Kazimierz Bieńkowski i obejmuje 14 stacji Drogi Krzyżowej w technice sgraffito oraz malowidła Kazimierza Jasnochi i Włodzimierza Bartoszewicza. Zachowały się elementy ewangelickie — trzy empory oraz chrzcielnica z 1907. Wyposażenie obejmuje obraz Koronacji Najświętszej Maryi Panny z XVII wieku, belkę tęczową z krucyfiksem Jacka Nowaka i obraz Miłosierdzia Bożego.