Kościół pw. Matki Boskiej Bolesnej

Zabytkowy neoromański kościół wzniesiony w latach 1899–1901 w Poznaniu na Łazarzu, zaprojektowany przez Maksymiliana Wilczewskiego. Trójnawowa bazylika murowana z cegły na planie krzyża, zwieńczona charakterystycznym ażurowym hełmem wieży ze stali o wysokości 11 m. Konsekrowana w 1901 przez biskupa Edwarda Likowskiego. Wnętrze wyróżnia się bogatym wyposażeniem: marmurową kopią pietà Michała Anioła z początku XX wieku (uznawaną za jedną z najlepszych kopii oryginału watykańskiego), czterema architektonicznymi ołtarzami bocznymi z rzeźbami z piaskowca pińczowskiego, witrażami autorstwa Stanisława Powalisza z 1956 roku w stylu postmodernistycznym, organami z 1905 firmy E.F. Waltera, drogą krzyżową z lat 1930–1931, amboną z piaskowca i konfesjonałami neogotyckimi. Historia kościoła wiąże się z kluczowymi momentami najnowszych dziejów Polski — podczas II wojny światowej był jednym z dwóch kościołów otwartych dla Polaków oraz tymczasową katedrą poznańską po wojnie. Na terenie kościelnym znajduje się Grota Matki Bożej z Lourdes dobudowana w 1928 oraz pomnik ks. Jerzego Popiełuszki.