Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i Świętego Floriana

Trójnawowy, bazylikowy kościół na planie krzyża, wzniesiony z czerwonej cegły w stylu neoromańskim, projektowany przez prof. Jana Rakowicza wzorowany na romańskiej świątyni w Schwäbisch Gmünd. Kamień węgielny wmurowano w 1897 roku, konsekracja miała miejsce w 1911. Posiada bogate wyposażenie i artystyczną dekorację: figurę Serca Jezusowego Władysława Marcinkowskiego w głównym portalu, rozetę witrażową przedstawiającą Serce Jezusowe (największą tego rodzaju w Poznaniu) oraz secesyjne polichromie na suficie nawy wykonane przez Tadeusza Sulimę-Popiela (1910–1911) ilustrujące sceny biblijne. We wnętrzu znajdują się ołtarze boczne (m.in. św. Floriana z 1900 roku), dębowe stalle prezbiterium, droga krzyżowa oraz pneumatyczne organy firmy Walcker. Przy kościele zachowała się grota loretańska z figurami rzeźbiarza Kazimierza Rucińskiego. Wpisany do rejestru zabytków w 1977 roku, pełni funkcję kościoła garnizonowego straży pożarnej, a od 2017 roku jest wielkopostnym kościołem stacyjnym.