Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przasnyszu

Najstarsza świątynia Przasnysza i zabytek miasta, wzniesiona w latach 1474–1785 w stylu gotyckim z fundacji plebana Michała Bończa-Bonieckiego, konsekrowana około 1489. Murowany, jednonawowy kościół orientowany z wyodrębnionym prezbiterium i dwiema dwuprzęsłowymi kaplicami bocznymi — północną pw. Pięciu Ran Pana Jezusa (fundacji cechu krawców) i południową pw. NMP oraz św. Bartłomieja, Cecylii i Barbary (fundacji Jana Kostki z Rostkowa, dziadka św. Stanisława Kostki). W siedemnastym wieku kościół kilkakrotnie niszczyły pożary; gruntowną restaurację przeprowadził w 1877–1878 ks. Stanisław Czapliński, usuwając filary ograniczające nawę i wprowadzając neorokokowe wyposażenie — ołtarze, ambonę i chrzcielnicę. We wnętrzu zachowały się obrazy na ołtarzach głównym i bocznych, a w kaplicy północnej epitafia rodziców i braci św. Stanisława Kostki. Przy kościele stoi gotycka dzwonnica z przełomu XV i XVI wieku. Świątynia była widownią ważnych wydarzeń religijnych, w tym ceremonii przewiezienia relikwii św. Stanisława Kostki w 1926 oraz jubileuszowych obchodów czterechsetlecia jego śmierci w 1967 z udziałem prymasa Stefana Wyszyńskiego.