Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski

Murowany z granitowych ciosów kościół salowy wzniesiony w drugiej połowie XIII wieku, sytuowany na rzucie prostokąta z prostą ścianą prezbiterium. Zachowały się dwa pierwotne portale — trójuskokowy od zachodu oraz dwuuskokowy w ścianie południowej. Na przełomie XVIII i XIX wieku dostawiona została drewniana, oszalowana wieża dzwonna z hełmem i latarnią. Po II wojnie światowej poświęcony w 1946 roku, od 1986 pełni funkcję parafialną. Wnętrze nakrywa płaski sufit z dekoracją malarską; w prezbiterium znajduje się ołtarz ambonowy z baldachimem z początku XVIII wieku, wykonany w warsztacie H.B. Hattenkerella z Morynia, zdobiony personifikacjami Kościoła i Synagogi oraz Chrystusem Zmartwychwstałym. W trakcie konserwacji sprzed I wojny światowej odkryto średniowieczne malowidła ścienne, z których pozostawiono jedynie fragment Pietnicy. Teren otacza dawny cmentarz ogrodzony kamiennym murem.