Bazylika Archikatedralna Świętego Jana Chrzciciela i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Główna świątynia archidiecezji przemyskiej, potrójne sanktuarium Matki Bożej Jackowej, św. Józefa Sebastiana Pelczara i bł. Jana Balickiego. Budynek powstał w miejscu romańskiej rotundy św. Mikołaja z XII wieku; jego fundamenty zachowały się pod dzisiejszą posadzką prezbiterium. Gotycka katedra budowana od 1452 roku przez biskupów Mikołaja Błażejowskiego, Macieja z Drzewicy Drzewskiego i Jana Dziadskiego; w XVI wieku wzmocniono ją fortyfikacjami. W 1578 roku starosta Jan Tomasz Drohojowski ufundował renesansową kaplicę Najświętszego Sakramentu. Barokowa przebudowa datowana na 1724 rok przez biskupa Aleksandra Antoniego Fredrę objęła umieszczenie Wielkiego Ołtarza i nowych stalli w prezbiterium; katastrofa budowlana zawalonego sklepienia w 1733 roku wymagała odbudowy trwającej do 1743 roku. Od 1884 do 1907 roku prowadzona była gruntowna renowacja pod kierunkiem Tomasza Prylińskiego, podczas której przywrócono pierwotny charakter gotycki najstarszym częściom, a wieża zyskała drugą kondygnację z posągami i tarczami zegarowymi. Organy wybudowała firma Biernackich i otrzymały Wielki Medal Złoty na Powszechnej Wystawie Krajowej w 1929 roku. W kry