Cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego

Drewniana greckokatolicka cerkiew, uznawana za jedną z najstarszych w Polsce, której istnienie potwierdzają dokumenty z 1630 roku, co sugeruje powstanie w początkach XVII wieku. Orientowana budowla trójdzielna o prostych, zbliżonych do kwadratu planach części; nad prezbiterium i babińcem dachy kalenicowe, nad nawą namiotowy. Gruntowną przebudowę przeszła w 1884 roku, kiedy to podwyższono ściany i zmodyfikowano układ wnętrza. Po nieużytkowaniu i zniszczeniu w drugiej połowie XX wieku, całkowicie rozebrana w 1989 roku i odbudowana pod koniec lat 90. Ze względu na zabytkowy stan i powodzenie rekonstrukcji wciąż okazjonalnie służy wspólnocie greckokatolickiej. Na północnych ścianach nawy i kopule zachowały się pozostałości XIX-wiecznej polichromii. Część pierwotnego wyposażenia przechowywana jest w Muzeum Zamku w Łańcucie. Przy cerkwi stoi drewniana dzwonnica słupowa z XVIII wieku.