Kościół pw. św. Teresy

Zespół klasztorny karmelitów bosych z kościołem pw. św. Teresy z Ávili, wzniesiony w latach 1620–1630 w stylu późnego renesansu z fundacji Marcina Krasickiego, wojewody podolskiego. Położony na przemyskim wzgórzu, dominuje nad panoramą starej części miasta obok Zamku Kazimierzowskiego i uważany jest za jeden z najsłynniejszych kościołów Przemyśla. Po kasacie w 1784 roku zespół przejęli grekokatolicy, którzy dokonali istotnych zmian — dodali ikonostas i drewnianą kopułę, zamalowali freski i usunęli pierwotne elementy. Po powrocie karmelitów w 1946 roku i gruntownym remoncie z lat 90. XX wieku przywrócono wiele pierwotnych charakterystyk, w tym barokową sygnaturkę i łacińskie sentencje na fasadzie. Wnętrze zawiera barokową ambonę w kształcie Łodzi Piotrowej (II połowa XVIII w.), czarne marmurowe portale (XVII w.), rokokowe ołtarze boczne, stiukową dekorację na sklepieniach oraz zachowane freski nawiązujące do teologii mistycznej karmelitańskiej. Kościół pełni funkcję świątyni parafialnej i przyklasztornej.