Kościół OO. Bernardynów

Gotycka świątynia trójnawowa, pseudohalowa, wzniesiona z cegły i zendrówki, będąca siedzibą klasztoru Braci Mniejszych (bernardynów) oraz parafii. Fundacja pochodząca z 1461 roku z inicjatywy Rafała Jakuba Tarnowskiego reprezentuje jeden z trzech najstarszych nieprzerwanie działających konwentów bernardyńskich w Polsce. Budowla łączy elementy gotyckie (prezbiterium trójprzęsłowe, korpus nawowy) z późnorenesansowym szczytem prezbiterium (1619–1621) oraz barokową kaplicą boczną (1753–1757). We wnętrzu znajduje się neobarokowy ołtarz główny wykonany przez Antoniego Rarogiewicza (1898–1900) z obrazem Matki Bożej Pocieszenia pochodzącym z początku XVII wieku, który cieszy się kultem pielgrzymkowym. Świątynia zawiera także obrazy o. Franciszka Lekszyckiego oraz bogato wyposażone prezbiterium ze sklepieniem kolebkowym z lunetami.