Kościół pw. Wszystkich Świętych

Kościół orientowany o złożonej historii budowlanej, pierwsza wzmianka o którym pochodzi z 1326 roku. Po katastrofalnym pożarze w 1622 roku odbudował go Jerzy Walentyn Meyer z Morawskiej Ostrawy. Kolejny pożar w 1748 roku zniszczył budynek niemal całkowicie; odbudowę ukończono w 1754 roku pod kierunkiem architekta Christiana Jähne, nadwornego architekta Promnitzów, wykorzystując mury starej świątyni. Kościół wielokrotnie przebudowywano — w 1849 roku nadbudowano wieżę, w latach 1930–1931 dobudowano kaplicę i zakrystię. Murowana budowla o późnobarokowych korzeniach ma trójboczne prezbiterium, wysoki hełm baniasty z ośmioboczną latarnią. We wnętrzu wyróżnia się XVIII-wieczny drewniany, dwupoziomowy chór muzyczny na sześciu słupach, ozdobiony polichromiami; organy wykonane przez Stanisława Stankiewicza z Zatora. Ołtarz główny — późnobarokowy, kulisowy z XVIII wieku — zdobi obraz Franciszka Frümla z 1815 roku przedstawiający adorację św. Trójcy. Dwa ołtarze boczne z przełomu XVIII i XIX wieku wykonane przez H. Waismana zawierają m.in. czcigodny obraz Matki Boskiej Przedziwnej z 1764 roku zamówiony u Jana Adermanna za 1000 talarów oraz barokowy obraz św. Jana Nepomucena. Północna kaplica Matki Boskiej Różańcowej z 1690 roku wyróżnia się kutą kratą z XVII wieku i polichromowaną figurą Chrystusa „Ecce Homo