Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Gotycka świątynia wzniesiona w drugiej połowie XIII wieku, następnie wielokrotnie przebudowywana i rozbudowywana — w XIV wieku do formy pseudobazyliki trzech naw, w XV wieku wzbogacona obejściem prezbiterium i kaplicami, a w 1739 roku dobudowano nową wieżę wschodnią. Liczne pożary niszczyły budowlę, która ostateczne zniszczenia doświadczyła w 1945 roku podczas walk o miasto — wtedy spaliła się i częściowo zawaliła. Po przekazaniu parafii w 1958 roku świątynia została odbudowana w latach 1958–1966. Pierwotnie poświęcona św. Maurycemu, w 1961 roku otrzymała wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Architektura reprezentuje typ kościoła pseudobazylikowego z czterema przęsłami trzech naw i trzy- i półprzęsłowym prezbiterium; elewacje charakteryzują się ostrołukowymi otworami, portalami i przypórami, a wieża została zwieńczona hełmem namiotowym.