Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół parafialny wzniesiony w 1331 roku z inicjatywy Jana Grota, biskupa krakowskiego, murowany z cegły, posiada cechy stylu gotyckiego. Świątynia wielokrotnie ulegała pożarom (w latach 1493, przed 1528, 1610, 1656 i 1704) i była odbudowywana. W latach 1860–1864 przeprowadzono gruntowny remont i dodano elementy neogotyckie, a w 1913 roku dobudowano nową kaplicę południową. Prezbiterium z dwoma przęsłami, zamknięte trójbocznie, posiada neogotyckie, krzyżowe sklepienie, natomiast nawa czteroprzęsłowa ma sklepienia w kaplicach bocznych. Wyposażenie świątyni pochodzi głównie z XIX wieku i charakteryzuje się stylem neogotyckim, lecz zachowały się także starsze elementy, w tym późnogotycka monstrancja z XVI wieku oraz rzeźby z XVIII stulecia.