Kościół pw. Świętej Trójcy

Kościół parafialny wzniesiony w roku 1641 przez rodzinę Mniszchów, dzierżawców dóbr radzyńskich, konsekrowany w 1644. Zabytek późnorenesansowego budownictwa sakralnego zaliczony do grupy kościołów tzw. typu lubelskiego. Jednonawowa świątynia z dwiema bocznymi kaplicami, zwieńczona charakterystyczną dla renesansu polskiego attyką. We wnętrzu bogata dekoracja sztukaterią, obrazy Józefa Buchbindera w ołtarzach głównym i bocznych, obraz Matki Bożej Różańcowej malowany na drewnie w kaplicy poświęconej Matce Bożej oraz grobowiec fundatorów. Zewnętrzną stronę zdobi fryz z tryglifami i metopami, od wschodu przylega apsyda. Od zachodu dzwonnica-brama wzniesiona w drugiej połowie XVIII wieku przez Jakuba Fontanę na polecenie gen. Eustachego Potockiego, której historia wiąże się z walkami niepodległościowymi. Świątynia przeszła renowację w latach 2010–2013.