Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Drewniana cerkiew greckokatolicka z konstrukcją zrębową, wzniesiona w latach 1843–1844 w Rudence jako filialna świątynia parafii w Uhercach Mineralnych, początkowo pod wezwaniem Opieki Najświętszej Maryi Panny. W 1869 zmieniono wezwanie na Soboru NMP. Po 1947 użytkowana była jako magazyn zboża. W 1971 przejęta przez Kościół rzymskokatolicki i przemianowana na kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Pierwotnie posiadała ikonostas z XIX wieku oraz ikony ze starszych okresów; w 1976 doszło do kradzieży większości wyposażenia, a pozostałe ikony trafiły do Muzeum Historycznego w Sanoku. W nawie zachowała się XIX-wieczna polichromia ze św. Trójcą. Obok znajduje się historyczny cmentarz cerkiewny.