Kościół parafialny pw. Trójcy Świętej

Zabytkowy kościół parafialny wzniesiony w latach 1801–1803 z inicjatywy ks. Thomasa Grabera, poświęcony w 1850 przez biskupa wrocławskiego Melchiora von Diepenbroka. Niezwykła budowla wzniesiona na rzucie elipsy z zaokrąglonym dachem — rzadki przykład architektury klasycystycznej, którego podobnych odpowiedników istnieje zaledwie dwa w Europie. Świątynię orientowaną zwieńcza kwadratowa wieża, a po bokach rozciągają się przybudówki z kruchtami i zakrystią. Wnętrze wyposażone w cztery jońskie kolumny podtrzymujące chór, organy z 1867 roku o czternastu głosach, marmurową posadzkę założoną w 1863 oraz ambonę wykonaną przez Odrusza z Głubczyc w 1888. Ozdobą są też witraże figuralne z 1892 roku przedstawiające patronów pobliskich kościołów oraz kamienne płyty nagrobne renesansowe z 1606 roku przeniesione z wcześniejszej budowli.