Kościół pw. Świętego Bartłomieja

Kościół jednonawowy wzniesiony w latach 1804–1817 w stylu polskiego klasycyzmu dzięki staraniom księdza Antoniego Żochowskiego i wsparciu materialnemu Piotra Łęczyckiego. Orientowana, murowana z cegły budowla wyróżnia się fasadą parawanową z pilastrami i kamiennymi rzeźbami świętych Bartłomieja i Wojciecha, zwieńczoną ażurową wieżyczką sygnaturki. Prostokątna nawa z węższą częścią zachodnią dla chóru muzycznego poprzedza nieco węższe prezbiterium. Wnętrze rozczłonkowane trzema parami płytkich wnęk arkadowych zawiera ołtarz główny z rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego, boczne ołtarze z obrazami Przemienienia Pańskiego i Niepokalanego Poczęcia oraz obraz św. Józefa Franciszka Ejsmonda. Ambona w stylu późnobarokowym pochodzi z warszawskiego kościoła św. Benona, organy wykonała firma Blomberg z Warszawy. Zakrystię z przybudówkami z 1909 roku wybudowano dzięki ofiarności Józefa Modlińskiego.