Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela w Rykach

Neogotycki kościół parafialny wzniesiony w latach 1908–1914 na planie wydłużonego krzyża, według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego, konsekrowany w 1922. Murowany z czerwonej cegły na kamiennych fundamentach z granitowym cokołem, zwrócony elewacją główną w kierunku północno-wschodnim. Charakteryzuje się monumentalną strzalistą wieżą frontową, halowym trzęcinawowych korpusem, szerokim transeptem oraz prezbiterium zamkniętym trójboczną absydą. Wyposażenie głównie neogotyckie, projektowane przez Dziekońskiego — drewniany ołtarz główny w kształcie tryptyku z obrazem Chrystusa Ukrzyżowanego pędzla Leona Wyczółkowskiego, neogotyckie stalle, ambona i ołtarze boczne. Świątynia przechowuje także starsze dzieła sztuki przeniesione z rozebrano w 1944 roku kościoła św. Jakuba Apostoła, między innymi: krzyż późnogotycki, krucyfiks barokowo-ludowy z XVIII wieku oraz obrazy z XVII wieku — św. Mikołaja Biskupa, św. Anny i Matki Bożej Śnieżnej.