Synagoga w Rymanowie

Jedna z najstarszych synagog w Polsce, wzniesiona w pierwszej połowie XVII lub pod koniec XVI wieku w Rymanowie, murowana z cegły, kamieni rzecznych i piaskowca na planie prostokąta (17,0 × 21,0 m) w stylu barokowym. Wkomponowana w układ murów miejskich, zawierała kwadratową salę modlitewną ze zwieńczonymi arkadami kolumnami o korynckich głowicach (dodanymi około 1824) oraz wieżyczkę obronno-obserwacyjną. W 1920 przeprowadzono gruntowny remont z elementami wiedeńskiej secesji, usuwając między innymi pierwotne sklepienie kolebkowe. We wnętrzu zachowały się pozostałości bogatych polichromii wykonanych przez malarza Berla Fasa i jego synów (1920–1935), przedstawiające Ścianę Płaczu, pałac Dawida, cztery symboliczne zwierzęta oraz wzoriste malowidła kobiercowe. Ściany podzielone na kondygnacje zawierają około 39 tablic z hebrajskimi i aramejskimi tekstami modlitw oraz cytatami z Gemary. Po zniszczeniach wojennych i pożarze z 1957 budynek pozostawał w ruinie; renowacja rozpoczęła się w 2005 z inicjatywy Congregation Menachem Zion i Fundacji Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego.