Kaplica pw. Świętego Huberta

Barokowa kaplica myśliwska wzniesiona w latach 1741–1745 z fundacji księcia Jerzego Ignacego Lubomirskiego, według tradycji jako wotum dziękczynne za uratowanie księcia podczas polowania. Budowla na planie krzyża greckiego z wysoką ośmioboczną kopułą, zwieńczoną ośmiobocznym dachem i latarenką, reprezentuje późny barok nawiązujący do kościoła św. Kazimierza w Warszawie. Autorstwo projektu przypisuje się z dużą dozą prawdopodobieństwa niderlandzkiemu architektowi Tylmanowi z Gameren lub jego następcy, Karolowi Henrykowi Wiedermannowi. Wnętrze — bogato zdobione freskami techniką al fresco, w tym przedstawieniami św. Huberta i św. Trójcy, wykonane przez nieznanego artystę; autorstwo polichromii pozostaje przedmiotem otwartych badań. Od 1969 roku kaplica służyła jako kościół parafialny. W latach 2010–2011 oraz 2014 przeprowadzono kompleksowe prace konserwatorskie wnętrz i elewacji.