Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Zabytkowa bazylika parafialna w Rzeszowie, wzniesiona w latach 1624–1629 na polecenie Mikołaja Spytka Ligęzy jako sanktuarium maryjne i rodowe mauzoleum Ligęzów. Stylowo stanowi harmonijne powiązanie późnego renesansu z wczesnym barokiem; pierwotnie funkcjonowała również jako fort narożny systemu fortyfikacyjnego miasta. W 1629 roku kościół przekazano zakonowi bernardynów. Figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, wykonana w stylu późnogotyckim, została ukoronowana w 1763 roku, a świątynia zyskała reputację miejsca cudów. We wnętrzu znajduje się wybitne mauzoleum rodzinne składające się z ośmiu naturalnej wielkości alabastrowych orantów przypisywanych Sebastianowi Saliemu, stanowiące największy w Europie zbiór takich rzeźb. Prezbiterium zdobią zabytkowe drewniane stalle projektowane przez Zygmunta Hendla, a kaplicę wieńczy barokowy ołtarz złocony z medalionikami oraz wotywne obrazy. Chrzcielnica pochodzi z XVII wieku.