Kościół pw. Świętego Michała Archanioła

Gotycka halowa świątynia o trzech nawach, wzniesiona z czerwonej cegły w etapach: prezbiterium i zakrystia około 1360–1370, główny korpus z przyziemiem wieży pod koniec XIV wieku, sklepienia nawy i chóru w pierwszej połowie XV wieku. Wieża podwyższona na początku XVI wieku, a w 1872 roku otrzymała drewniany szczyt. W XIX wieku dawna kruchta południowa przekształcona w neogotycką kaplicę grobową rodzin von Lockerwitzów i von Kuenheimów (szczyt zwieńczony w 1865). Prosto zamknięte prezbiterium niższe od pozostałych partii, opięte blendami i skarpami; nawy główna i prezbiterium kryte sklepieniami gwiaździstymi. Trzykondygnacyjna wieża zachodnia podzielona blendami i łukami, uwieńczona hełmem – od bani do ośmiokątnej nadbudowy i iglicy; na wysokości 36 metrów zawiera galeryjkę z dzwonami i półokrągłą wieżyczkę. Od reformacji do 1945 roku kościół należał do gminy ewangelickiej, po II wojnie światowej przejęli go katolicy.