Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Zabytkowy kościół barokowy wzniesiony w latach 1626–1637 z fundacji hetmana wielkiego litewskiego Lwa Sapiehy i jego syna Kazimierza Leona Sapiehy, konsekrowany w 1638. Budowla trójnawowa na planie bazyliki z prezbiterium równym szerokością i wysokością nawie głównej. Po przejęciu przez misjonarzy św. Wincentego á Paulo w 1719 roku zakonnicy przeprowadzili znaczące przebudowy — przebudowali fasadę i kruchtę, wzniesili w 1737 wieżę (budowniczym był włoski architekt Wincenty Rachetti), a w latach 1725–1727 wybudowali dzwonnicę wkomponowaną w murowane ogrodzenie otaczające cmentarz. Główny ołtarz zaprojektował Karol Antoni Bay i wykonał go w latach 1729–1730 warsztat rzeźbiarski Bartłomieja Michała Bernatowicza z Warszawy. Po pożarze miasta w 1758 świątynię odnowiła w 1777 księżna Anna z Sapiehów Jabłonowska.