Kościół pw.Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Kościół parafialny należący do dekanatu Sieniawa archidiecezji przemyskiej, wzniesiony w latach 1719–1751 według projektu włoskiego architekta Giovanniego Spazzio na miejscu drewnianego kościoła z 1673 roku, fundowany przez Adama Sieniawskiego. Budowę ukończyli Karol Mayer i Francesco Capponi. Około 1754 roku dobudowano do niego murowany klasztor dominikanów obserwantów, który skasowano w 1778 roku. W 1788 przekształcono opuszczoną świątynię poklasztorną w siedzibę parafii. Podczas I wojny światowej dach i wnętrze zostały poważnie uszkodzone; remont zakończono w 1923 roku. W 1952–1955 zmieniono wyposażenie ołtarzy, a polichromię wykonał Stanisław Jakubczyk w 1954 roku. W podziemiach znajduje się krypta rodowa Czartoryskich.