Kościół pw. NMP Niepokalanie Poczętej

Pobernardyński kościół parafialny w Sierakowie, zwany Perłą Sierakowa, ufundowany przez rodzinę Opalińskich — wojewodę poznańskiego Piotra, jego żonę Zofię z Kostków i synów Krzysztofa i Łukasza. Budowa klasztoru rozpoczęła się w 1619 roku, a do realizacji planów sprowadzono włoskiego architekta Krzysztofa Bonadurę starszego. Jednonawową świątynię na planie krzyża pierwotnie nakrywało sklepienie kolebkowe, wieże dobudowano dopiero w 1740 roku na polecenie Katarzyny Opalińskiej. Kościół ucierpiał w pożarze miasta w 1817 roku, zniszczone elementy odbudowano w 1865 roku. Siedemnastowieczne wnętrze zachowało się w prawie niezmienionym stanie i zawiera wybitne dzieła sztuki: wczesnobarokowy ołtarz główny z 1642 roku z obrazem Zdjęcia z krzyża flamandzkiego malarza Artusa Wolfforta, bogato intarsjowane stalle z 1641 roku autorstwa bernardyna brata Hilariona, oraz ołtarze boczne z lat 1629–1731. W kościele znajdują się także dwa nagrobki rodu Opalińskich — autorstwa włoskiego rzeźbiarza Sebastiana Sali i datowane na 1642 oraz 1748 rok. W podziemiach odkryto pięć sarkofagów rodziny Opalińskich. Obok świątyni stoi figura Matki Boskiej z 1799 roku.