Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Gotycki kościół w Sławnie, największa budowla w mieście, ufundowany w latach 1326–1364 przez księżnę Zofię, żonę Barnima IV, pod patronatem Joannitów. Wyposażanie trwało do II połowy XV wieku; pierwotną perłą był ołtarz renesansowy zniszczony podczas II wojny światowej. Od XVI wieku funkcjonował jako świątynia protestancka, powrócił w ręce katolików po 1945 roku. Po zniszczeniu przez wojska radzieckie w marcu 1945 roku zakon franciszkanów przeprowadził odbudowę trwającą do końca lat 50. Założony na planie prostokąta z wysuniętym prezbiterium i dobudowanymi kaplicą oraz zakrystią, tworzącymi formę charakterystyczną dla gotyku. Fasadę wyróżnia zróżnicowana kolorystyka — fundament ze szwedzkiego granitu i cegła gotycka ozdobiona czarnym motywem palonej cegły, głównym dekoracyjnym elementem wieży są blendy. We wnętrzu znajduje się tryptyk o tematyce maryjnej autorstwa o. Rafała Rogattiego, stacje drogi krzyżowej A. Trzeszkowskiego, osiemnastowieczna chrzcielnica, obraz olejny z XVIII wieku oraz trzy żeliwne dzwony z lat 20. XX wieku.