Kościół pw. Świętego Jakuba Apostoła

Świątynia o bogatej historii budowlanej, której najstarsza romańska faza pochodziła z przełomu XII i XIII wieku — odkryta podczas badań w 1948 roku. Pierwotnie trójnawowy kościół bazylikowy z kwadratowym prezbiterium i absydą został przebudowany w stylu gotyckim w 1500 roku, następnie odrestaurowany w baroku po pożarze z 1739 roku. Wieżę zachodną nadbudowano w latach 1855–1857. Po zniszczeniu w 1945 roku świątynia została odbudowana w latach 1955–1957. Współcześnie stanowi zbarokizowany trójnawowy kościół gotycki z krótkim prezbiterium zamkniętym trójbocznie, sklepieniem kolebkowym na gurtach i bogatym barokowym wyposażeniem z pierwszej połowy XVIII wieku. Na zewnętrznej skarpie zachował się romański kamienny lew z XII wieku.