Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Neogotycka bazylika mniejsza wzniesiona w latach 1906–1912 według projektu architekta Franciszka Przecławskiego, konsekrowana w 1931. Trójnawowa budowla na planie krzyża łacińskiego, murowana z czerwonej cegły bez tynku, z dwiema wieżami o wysokości 50 metrów. Wnętrze pokryte sklepieniami gwiazdystymi (w nawach), kryształowymi i parasolowymi. Ujednolicony wystrój z lat 1920–1930 obejmuje sześć drewnianych ołtarzy, w tym główny z obrazem św. Mikołaja i zawieszką Wniebowzięcia NMP; boczne ołtarze zawierają obrazy i rzeźby święte, m.in. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, św. Józefa i Najświętszego Serca Jezusowego. Kościół posiada zabytkowe obiekty z XVII–XIX wieku — obrazy procesyjne, monstrancję, chrzcielnicę i szaty liturgiczne. Wpisany do rejestru zabytków w 1980, w 2012 papież Benedykt XVI nadał mu tytuł bazyliki mniejszej.