Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła

Kościół składający się z dwóch części: neoromańskiego corpus z 1907 roku, murowanego z cegły, oraz starszej przylegającej do niego kaplicy będącej dawnym kościołem romańskim z XIII wieku z gotycką ceglaną nadbudową z XIV–XV wieku. W południowej ścianie romańskiej części zachował się portal z XIII wieku, w którego tympanonie umieszczony jest krucyfiks, a węgary zdobią płaskorzeźby masek i sowy. Zakrystia od północy budowana z kamienia ciosowego ma sklepienie beczkowe. We wnętrzu znajduje się romańska chrzcielnica z XIII wieku, a ołtarz główny zawiera obraz Matki Bożej Pocieszenia z XVII wieku w srebrnej sukience rokokowej. Wnętrze zdobi polichromia autorstwa Eligiusza Niewiadomskiego z 1907 roku. Po rozbudowie świątynia została konsekrowana w 1909 roku.