Kościół św. Trójcy i św. Klary

Kościół klasztorny klarysek w Starym Sączu, ufundowany przez świętą Kingę. Wzniesiony w dwóch głównych etapach: korpus w latach 1280–1287, prezbiterium przed 1332 rokiem, kiedy to miała miejsce konsekracja przez biskupa krakowskiego Jana Grota. Świątynia reprezentuje styl wczesnogotycki z późniejszymi przekształceniami barokowymi. Jednonawowa, pięcioprzęsłowa budowla murowana z kamienia, opięta szkarpami, z dołączoną od południa kaplicą świętej Kingi. Szczyt zachodni w stylu wczesnobarokowym z pierwszej ćwierci XVII wieku zdobią pilastry, woluty oraz posągi świętej Kingi i Bolesława Wstydliwego. We wnętrzu prezbiterium i kaplica kryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi z gotyckim maswerkiem, natomiast nawa główna ma sklepienia renesansowe z motywami rozetowymi. Bogata kamieniarka gotycka obejmuje ostrołukowe portale i maswerki okienne. Wyposażenie kościoła zawiera marmurowy portal zakrystii z XVII wieku i okno kaplicy świętej Kingi w bogatym barokowym obramieniu z kratą rokokową z około 1730 roku. Polichromia w prezbiterium, nawie i kaplicy, w stylu rokokowym z 1779 roku autorstwa Feliksa Derysarza, została uzupełniona w 1892 roku; pod stallami prezbiterium zachowały się fragmenty polichromii z końca XIII wieku.