Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski i Świętego Maternusa

Masywna, orientowana bazylika trzcinawowa w Stroniu Śląskim, wpisana do wojewódzkiego rejestru zabytków, o cechach gotyku śląskiego. Trzecia świątynia na tym miejscu — pierwszy drewniany kościół wznoszono tutaj od 1285–1290; obecna forma powstała w wyniku przebudowy z 1732, kiedy dodano empory i zbarokizowano wnętrze. Wieża zwieńczona cebulastym hełmem podniesiono w 1816. Kościół zawiera bogate wyposażenie głównie barokowe i neobarokowe: ołtarz główny z siedemnastowieczną figurą Madonny dłuta M. I. Klahra, witraże prezbiterium z lat 1914–1915 (sceny Bożego Narodzenia i Zmartwychwstania), neobarokową amboną z drugiej połowy XIX wieku, drewniane polichromowane rzeźby m.in. św. Józefa, św. Franciszka Ksawerego i Pietę Franza Thamma, oraz drewniane płaskorzeźby stacji drogi krzyżowej przypisywane Thammowi i jego synom. Kolebkowe sklepienie ozdobiono freskami w typie nazaretańskim namalowanymi przez Reinscha z Lądka-Zdroju, a ściany pokryto szaro-błękitnymi malowidłami imitującymi marmurowe sztukaterie z lat 1811–1816. Organy pochodzą z 1905.