Kościół filialny pw. św. Anny

Drewniana, trzynawowa świątynia orientowana wzniesiona w 1756 roku (choć część źródeł podaje pierwszą połowę XVII wieku), o konstrukcji zrębowej z dwukalenicznym dachem i hełmowaną sygnaturką. Prezbiterium zamknięte trójbocznie połączone z zakrystią, po obu stronach nawy znajdują się kruchty. Wnętrze podzielone trzema rzędami słupów na trzy części, nakryte płaskim stropem belkowym z polychromią na ścianach i suficie. Wyposażenie obejmuje barokowy ołtarz główny z przełomu XVII i XVIII wieku, dwa neogotyckie ołtarze boczne z XIX wieku, barokową ambonę oraz prospekt organowy z początku XX wieku. Budowla była restaurowana w 1798, 1820 i 1959 roku, a następnie gruntownie remontowana w latach 2010–2013.